Զահիդը այն է, որ եթե աշխարհը նրան հասնում է, նա չի ուրախանում, և եթե այն նրանից հեռանում է, նա չի վշտանում:

Զահիդը այն է, որ եթե աշխարհը նրան հասնում է, նա չի ուրախանում, և եթե այն նրանից վերցվում է, նա չի վշտանում: